| kriwit's profileFlame_Of_SpiritPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 30 เหงา คิดถึง รอเ ห ง า เป็นความรู้สึกที่ทุกคนปฏิเสธมันไม่ได้เลย
เราทุกคนรู้จักกันดี เราไม่สามารถมองเห็นมันได้
แต่...สัมผัสได้ชัดเจน
สภาพแวดล้อมรอบตัวเรา ก็ทำให้เรา "เหงา" ได้
เวลาที่ฝนตก เสียงฝนพรำ ๆ... อากาศเย็น ๆ
เป็นช่วงเวลาที่ทรมาณเอาการ มันเหงาไปถึงขั้วหัวใจ
ถึงแม้เวลาที่อยู่กับเพื่อน ๆ จะสนุกสนาน เฮอา
มันอาจจะช่วยให้ความ "เหงา" ทุเลาลงไปบ้าง
แต่...สุดท้าย เจ้า "เหงา" ตัวร้ายก็กลับมา
คิ ด ถึ ง การที่เรา "คิดถึง" ใครคนนึง คิดว่าเค้าจะทำอะไรอยู่น้า!
อยากรู้...ว่าเค้าจะ "คิดถึง" เราบ้างมั๊ย
แม้ว่า...เรา "คิดถึง" แล้วทุกข์ (เค้าคงไม่คิดถึงเรา)
แต่ความสุขมัน...มักแฝงมากับทุกข์นั้นเสมอ
ยิ่งได้ยินเพลงที่เคยฟังด้วยกัน
เค้าคนนั้นก็ผุด ขึ้นมาในหัวทุกที
(เค้าจะรู้มั๊ย ว่าเรายังคงคิดถึงเค้าอยู่)
ร อ การ "รอ" คอย ก็เป็นสิ่งนึงที่ทำให้เราเจ็บปวด
เพราะเรา ไม่มีทางรู้เลย ว่าสิ่งที่ "รอ" อยู่นั้น มันจะมาเมื่อไหร่
บางคนก็มีความสุขกับการ "รอ"
แต่ถ้านานเข้า ๆ ก็ทำให้รู้สึก ท้อ อ่อนล้า และเหนื่อย
เหมือนกับ ฉันที่ "รอ" เธอทั้งที่รู้ว่า...มันไม่มีทางเป็นไปได้
แต่ฉันก็ยังเลือก...เลือกที่จะ "รอ" เธอ
หรือใครสักคน ที่ทำให้ลืมเธอ ได้สักนิด...ก็ยังดี
เ ห ง า คิ ด ถึ ง ร อ ความรักเข้ามาทักทายเคยได้ยินมั๊ย ที่เค้าพูดกันว่า "ความรักก็เหมือนผีเสื้อ"
เวลาวิ่งไล่ตามมัน มันจะบินหนีไป แต่เมื่อไหร่ที่อยู่เฉย มันก็จะบินมาหาเรา
ความรักก็เช่นกัน
ในยามที่ต้องการหรือร้องเรียกหากลับไม่มี
แต่เมื่อเราอยู่เฉย ๆ ไม่ไขว่คว้า มันกลับเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว
มันจะเป็นยังไงต่อไปน้า......
ไม่มีทางรู้ได้เลย มันจะดีแบบนี้ต่อไป
หรือแค่ ความสุขชั่วครู่ แต่อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไป
(ใช่รัก รึป่าว) บนเส้นทางสาย''แสด-ดำ''อีกเพียงแค่ ปีเดียวแล้วสินะ การเดินทางบนเส้ทางสายนี้ก็จะสิ้นสุดลง
3 ปีที่ผ่านมาทำให้ฉันเรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างมากมาย มีหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เหตุการณ์เหล่านั้นมันทำให้ฉันโตขึ้น ทำให้ฉันรู้ว่าจะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ต้องทำยังไง
บนเส้นทางสายนี้ มันไม่ได้ราบเรียบอย่างที่คิด สักเท่าไหร่
เป็น ถนนคอนกรีตบ้าง ถนนดินบ้าง มีหลุมบ้างประปราย การจะไปถึงจุดหมายปลายทาง
โดยใช้เส้นทางสายนี้ จะต้องเดินอย่างระมัดระวัง บางคนเดินทางอย่างประมาท
สุดท้ายก็ไปไม่ถึงปลายทาง ต้องถอยหลังกลับไปอย่างไม่เต็มใจ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พี่ ๆ ทุกคน คงจะเดินทางกันถึงจุดหมายปลายทาง
อย่างที่ตั้งไว้ น้องคนนี้ยินดีด้วยนะครับ ขอบคุณนะครับ สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่พี่ ๆ ได้ช่วยเหลือมาตลอด 3 ปี ดีใจนะครับที่ได้มาเป็นรุ่นน้องของพวกพี่ ๆ
ก็ขอให้พี่ ๆ โชคดีกันทุกคนนะครับ แล้วอย่าลืม แวะกลับมาบ้างนะครับ
บนเส้นทางสายนี้ ยังคงรอการกลับมาของพวกพี่ ๆ ครับ
ลูก แสด-ดำ บล.จงเจริญ โรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง
สิ่งที่ฉัน(และ)เธอเป็นสิ่งที่ฉันเห็น สิ่งที่ฉันรู้สึก
มันใช่
สิ่งเดียวกับ
สิ่งที่เธอเป็น สิ่งที่เธอรู้สึก
รึป่าว
ทำไมนะ ? การที่เราจะบอกความรู้สึกกับใครสักคน
มันช่างยากเย็น
ยิ่งกว่า
ทำใจให้รู้สึกกับใครคนนั้น
ฉันไม่แน่ใจ และไม่กล้า ที่จะบอกออกไป
เพราะกลัวว่า
ฉันจะคิดไปเองฝ่ายเดียว
"การแสดงออกของเธอที่มีให้กับฉัน มันพิเศษกว่าคนอื่น
หรือ
เป็นเรื่องปกติที่เธอมีให้กับทุกคน" |
|
|
